Met ieder beeld gaat Injas Devoldere een dialoog aan met de factoren die onze omgeving mee bepalen: licht - kleur - ruimte. Hij daagt hun onderlinge verhouding uit of staat stil bij de ogenblikken waarop hun interactie een bijzondere intensiteit bereikt. Soms legt hij hen vast en registreert hij de momentane manifestatie van hun ontmoeting, andere keren voert hij hun wisselwerking op en her-componeert hij het samenspel.

Met ieder beeld ontsluit hij tegelijk die dialoog en maakt hij de ander tot een deelhebber - van een blik, van een beleving.  Het beeld is zo een uitnodiging om de dingen anders te bekijken, om de vanzelfsprekendheden achter te laten. Het toont de liefde voor de schoonheid van het alledaagse, zet aan tot verwondering voor wat ons zo natuurlijk omringt. De beelden laten zien hoe de vertrouwde omgeving een eigen poëzie bevat; een poëzie die wordt uitgelicht met een subtiele ingreep, met toegewijde aandacht.

Ieder beeld is op zichzelf ook een gelegenheid die voorbijgaat aan de materialiteit van de dingen. Het pauzeert tijd en context en bakent een nieuwe ruimte af; een ruimte voor verstilling en reflectie, voor introspectie en contemplatie. Het houdt vragen in - over verschijnen en opnieuw verdwijnen, over de behoefte om te behouden en de onafwendbaarheid van het afscheid - over tijdelijkheid en voortdurendheid. Met zijn werken onderschrijft hij de waarde van het moment, de generositeit van de aanwezigheid.   

Jonas Lescrauwaet